Klasa 1. - Rozdział 1. Czym właściwie jest numerologia?
Czym właściwie jest numerologia?
Według numerologów nic nie dzieje się przypadkowo, ani to, że ktoś urodził się w jakimś kraju, ani, że posiada takie a nie inne imiona i nazwiska,datę urodzenia itp. Według numerologii dusza człowieka wstępuje w ciało po to,aby się doskonalić. W ziemskim życiu każdy z nas przeżywa jakieś lekcje (czasem nawet dosyć drastyczne doświadczenia), z których płynie nauka. Numerologia pozwala właśnie poznać to - jakie lekcje nas czekają, a jakie mamy już za sobą.
2. Numerologia szyfrowa - Jest to nauka o kryptografii. To właśnie z powodu tej części numerologii, SUM i OWUTEM z tego przedmiotu jest potrzebny, by dostać posadę łamacza zaklęć i uroków w Banku Gringotta.
3. Na co nam numerologia?
Życie to sztuka kompromisu. Łatwiej jednak pójść na kompromis, gdy zdamy sobie sprawę z faktu, iż pewnych sytuacji i cech nie można zmienić.Oczywiście ludzie nie chcą chodzić na kompromis. Chcą walczyć z przeciwnościami losu, nie chcą się pogodzić z tym, co los przyniósł.
Numerologia jest po to, by zrozumieć siebie i wszystko co nas otacza. Walka może zostać zastąpiona chęcią zrozumienia, jak również zmianą taktyki postępowania.
4. Numerologia - prognozowanie z liczb, opierające się na przekonaniu, że numer przyporządkowany danemu obiektowi (numer domu, samochodu, telefonu
, zakodowane pod postacią liczby imię, itp.) ma związek z jego losem. Numerologia uważana jest przez naukowców za pseudonaukę, nie mającą żadnych racjonalnych ani eksperymentalnych podstaw.
Klasa 1.- Rozdział 2. Historia Numerologii.
Historia numerologii
Początki nauk o liczbach sięgają zamierzchłych czasów. Jako pierwsi ich tajniki poznali Sumerowie, żyjący na terenie żyznego Półksiężyca .Stamtąd ludzie, których można było nazwać wróżbitami wywędrowali i dotarli do Egiptu, gdzie stali się kapłanami.
Wiedza o liczbach, stosowana w matematyce, astronomii i astrologii, znana była w zamierzchłej starożytności już w XI wieku p.n.e.kapłanom egipskim. Nieco później natrafiamy na jej ślady u Babilończyków,Fenicjan, a także w Indiach, w Chinach i w kręgu odległych od nas cywilizacji Majów i Azteków.
Za twórcę europejskiej numerologii uważa się wielkiego greckiego mędrca i mistyka z Samos - Pitagorasa. Żył on i działał w VI wieku p.n.e., jego nauki kontynuowali następni (tzw. Pitagorejczycy). W myśl zasad szkoły pitagorejskiej "wszelkie zjawiska zachodzące we wszechświecie, dostępne zmysłom czy tez wykraczające poza ich możliwości poznawcze, można sprowadzić do wzorów liczbowych". Właśnie symbolika liczb, której bogactwo interpretacyjne już w owych czasach było imponujące, otwierała ludziom bramę do wyższych światów i pełnego zrozumienia wszelkich tajemnic.
Na powstawanie i rozwijanie się Numerologii miała wpływ także tradycja mistyki żydowskiej mająca swoje ujście w Kabale. Kabaliści upatrywali w piśmie, w 22 literach alfabetu hebrajskiego tajemny szyfr świata, którego autorem miał być sam Jahwe. Klucz do zrozumienia owego szyfru stanowiła gematria - sztuka obliczania liczbowych odpowiedników słów. Gematria wychodziła z przekonania, że Bóg stwarzał świat wypowiadając nazwy kolejnych rzeczy, czyli że litery alfabetu hebrajskiego stanowiły narzędzie stworzenia. Kabaliści uważali także, ze obecny w imieniu danej osoby kod numeryczny określa jej charakter, odsłaniając zarazem to, co jej pisane.
Tak wiec powstając Numerologia czerpała głównie z dwóch źródeł:wierzeń wywodzących się z Kabały i tradycji pitagorejskiej. Nie należy zapominać, ze najstarsze zapiski o tym rodzaju magii pochodzą z roku 2500 p.n.e., znad Nilu. Tak wiec kultura Starożytnego Egiptu również wywarła pewien wpływ na magie liczb, a jeszcze bardzie kultura sumeryjska.
Numerologia ma mocne związki z psychologią i jest nauką bardzo dynamicznie się rozwijającą. Szybko dostosowuje się do potrzeb i oczekiwań ludzi różnych epok. Przez ostatnie kilkadziesiąt lat wykształciło się wiele wariantów, od niezwykle racjonalnej Numerologii amerykańskiej do całkowicie irracjonalnej Numerologii francuskiej.
Klasa 1. - Rozdział 3. Systemy Numerologiczne
Systemy numerologiczne
1. System numerologii chaldejskiej- ma swe korzenie w indyjskiej Wedze i systemach kabalistycznych.
Weda- święta księga hinduizmu.
Kolejnym liczbom w tym systemie przypisane są ciała niebieskie:
1- Słońce
2- Księżyc
3- Jowisz
4- Rahu
5- Merkury
6- Wenus
7- Ketu
8- Saturn
9- Mars
2. System numerologii kabalistycznej- system ten czerpie inspiracje z Kabały, a więc jestpowiązany z gematrią.
3. System numerologii chińskiej- tradycyjna, wschodnia chińska numerologia wyróżniasię przede wszystkim zastosowaniem kalendarza księżycowego.
System zachodni opiera się na kalendarzu słonecznym.
Numerologia chińska opiera się na kwadracie Loshu, czyli na systemie liczb kua.
Numerologia ta ewoluowała równocześnie z feng- shui, a co za tym idzie łączy się z nim.
Każda liczba powiązana jest z określonym elementem (żywiołem):
1- Drewno
2- Drewno
3- Ogień
4- Ogień
5- Ziemia
6- Ziemia
7- Metal
8- Metal
9- Woda
10- Woda
4. Numerologia pitagorejska- system ten jest oparty na tzw. liczbach podstawowych, czyli tych od 1 do 9. Pitagoras mówił, że każdą liczbę można zapisać w postaci cyfry. W celu uzyskania takowej cyfry używał tzw. redukcji teozoficznej.
Pitagoras twierdził też, że dźwięk jest energią przeliczalną na układ liczb:
1- Słońce 'do'
2- Księżyc 're'
3- Mars 'mi'
4- Merkury 'fa'
5- Jowisz 'sol'
6- Wenus 'la'
7- Saturn 'si'
8- Pluton 'do' wyższe
9- Neptun (dźwięki wyższe)
Obecnie jest wiele systemów numerologicznych, często nie uznawanych przez wielu numerologów.
Klasa 1. - Rozdział 4. Karta Numerologiczna. Alfabet numerologiczny.
Karta numerologiczna
1. Karta numerologiczna- zbiór liczb opisujących życie danego człowieka.Na lekcjach będziemy analizować następujące elementy karty numerologicznej:
a) Elementy kluczowe:
- Liczba przeznaczenia
- Liczba osobowości
- Liczba serca
- Liczba wyrazu
b) cykle osobiste:
- Rok osobisty
- Miesiąc osobisty
- Dzień osobisty
2. Wibracja- zjawisko emanowania przez liczby energii. Wibracja może posiadać energię pozytywną lub negatywną.
3. Archetypy liczb
Przykłady z życia codziennego:
Jedynka kojarzy się z samodzielnością, pierwszym miejscem, czasem z samotnością, jednostką.
Dwójka to para, związek dwóch osób, coś czego jest więcej niż jeden.
Przykłady z religii:
Trójkę można wiązać z boskością (Trzy Osoby Boskie), podobnie jak siódemka (siedem cudów świata, grzechów głównych, powiedzmy, że siedem dni tworzenia,chociaż wiadomo, że Bóg siódmego dnia odpoczywał)
Ósemka w większości kultur uważana jest za liczbę władzy i pieniędzy.
4. Liczby nieparzyste są wibracjami aktywnymi, zaś liczby parzyste są bardziej pasywne niż te pierwsze.
Alfabet numerologiczny.
Podstawową, najbardziej znaną procedurą numerologiczną jest przypisywanie literom cyfr od 1 do 9. W numerologii jest to tak zwana liczba Soma (hebr. Mispar Katan) czyli wibracja Ciała oraz Życia na zewnętrznym, fizycznym planie. Jako podstawę obliczeń przyjmuje się międzynarodowy alfabet numerologiczny:
Hasłowa, pobieżna interpretacja tych cyfr jest następująca:
· 1 – liczba unifikacji, jedności, matki, przewodzenie,indywidualizm, egotyzm, senny;
· 2 – liczba konfliktów, dwoistości, dyplomacja, uczuciowość, krytycyzm,bezwolność;
· 3 – liczba serca, trójcy, trójkąta, silna, przedsiębiorcza, wola działania, zmysłowość;
· 4 – liczba żywiołów, podstaw, natury, logika i krytyka, pracowita,oszczędność lub skąpstwo;
· 5 – liczba duszy lub żywiołów, zmysłowa, zrównoważona, szukająca wiedzy, magnetyczna;
· 6 – silne ego, osoba rodzinna, prorodzinny, kreatywność intelektualna, apodyktyczna, magiczna;
· 7 – ścieżka mistyczna, introwersja, niepokój duszy, marzycielstwo,wrażliwość i duma;
· 8 – liczba biznesmenów, władzy i bogactwa, materialistów,determinacja, upór;
· 9 – liczba doskonałości, perfekcji, ojca, wibracja spełnienia,bezinteresowność;
W celu głębszej analizy numerologicznej, pełniejszej interpretacji imienia lub nazwiska czy nazwy miejscowości, ale też poszukiwania ukrytych znaczeń i tendencji, stosuje się rozwiniętą wersję liczbowania. Wyliczeń dokonuje się wówczas dla trzech następujących aspektów: Ducha, Jaźni i Ciała, co jest odpowiednio określane jako Nous, Psyche i Soma (N-P-S). Soma tyczy spraw życiowych, codziennych,cielesnych, jest to Ciało, Materia, Świadomość. Psyche to liczba Psychikonu, czyli emocjonalno-myślowej natury, umysłu, Astromentalu, Duszy, Podświadomości. Nous to sfera Ducha, Nadświadomości, Jaźni Wyższej. Taki podział opiera się na prostej zasadzie rozwijania i skracania liczb. osobno bada się jeszcze tak zwany Gematrikon (G) czyli wibracje zasilającej osobonazwę energii.
Klasa 1. - Rozdział 5. Numerologia Znaczeniowa - wstęp.
Numerologia znaczeniowa- wstęp
1. Numerologia znaczeniowa- nazywana jest pseudonauką, gdyż nie ma żadnych rozumnych i doświadczalnych podstaw. Opiera się na utartej już symbolice, archetypach, alegoriach. Jest najszerzej znaną częścią numerologii.To ona zajmuje się prognozowaniem z liczb i na nią składa się karta numerologiczna.
2. Redukcja teozoficzna- technika stworzona przez Pitagorasa z Samos, dzięki której każdą liczbę, nie ważne jak złożoną, możemy przedstawić za pomocą cyfry,czyli tzw. liczby podstawowej. Metoda polega na sumowaniu cyfr danej liczby, do momentu, aż nie otrzymamy cyfry.
3. Stany niezrównoważone
W naszym życiu liczby przejawiają się w formie zrównoważonej,czyli tradycyjnej interpretacja liczb oraz w stanach przed i po osiągnięciu równowagi.
Stany niezrównoważone występują, gdy nie potrafimy zharmonizować w sobie wibracji, symbolizowanych przez określoną liczbę.
Klasa 1. - Rozdział 6. Liczba Przeznaczenia, Osobowości, Serca i Wyrazu.
Liczba Przeznaczenia, Osobowości, Serca i Wyrazu.
1. Liczba Przeznaczenia
Najważniejszą datą w życiu każdego człowieka jest dzień, miesiąca i rok jego urodzenia. Numerologia zakłada, że w dniu urodzin nadane są człowiekowi pewne energie, które towarzyszą mu, aż po kres życia.
Odnalezienie swojego przeznaczenia za pomocą liczb ułatwia ludziom wybory życiowe, pomoże zrozumieć błędy i słabości, których nie udało im się przezwyciężyć lub ominąć mimo wielkiego wysiłku i starań jakie poczynili.
Aby obliczyć liczbę przeznaczenia należy zsumować poszczególne liczby daty urodzenia np. 24.07.1995
(2+4+0+7+1+9+9+5 = 37 (3+7) = 10 (1+0) = 1)
2. Alfabet numerologiczny
Poszczególnym literom alfabetu przypisane są wartości liczbowe:
3. Liczba Osobowości (Ekspresji wewnętrznej)
Liczba ta opisuje zdolności i umiejętności, jak i mocne i słabe strony.
4. Liczba Serca (Potrzeba serca)
Liczba opisująca najgłębsze dążenia danej osoby.
5. Liczba Wyrazu (Ekspresji zewnętrznej)
Pokazuje, w jaki sposób dana osoba odnosi się do świata zewnętrznego i kim stara się być.
6. Obliczanie Liczb Imienia:
Liczba Osobowości jest sumą liczb przypisanych literom imienia i nazwiska.
Liczba Serca jest sumą liczb przypisanych samogłoskom imienia i nazwiska.
Liczba Wyrazu jest sumą liczb przypisanych spółgłoskom imienia i nazwiska.
Klasa 1. - Rozdział 7. Wibracje.
Wibracje.
Każda liczba posiada specyficzną energię, która jest charakterystyczna tylko dla niej. Energię tę nazywamy WIBRACJĄ. Połączone wibracje różnych liczb nadają oryginalny rys osobowościowy nieodłącznie towarzyszący każdemu człowiekowi w trakcie całego życia. Zmienność wibracji i tym samym wahań charakterologicznych jest zależna od wielu czynników.
1.Wibracja urodzenia.
Do obliczenia Wibracji Urodzenia wystarczy znajomość pełnej daty urodzenia (dzień, miesiąc, rok). Przykład: Pani Y urodziła się 5.06.1970 r. Sumujemy cyfry występujące w dacie. Otrzymujemy liczbę 28,którą sprowadzamy do cyfry 1
( 2+8= 10; 1+0= 1). Tak więc Wibracja Urodzenia tej pani to Jedynka.
2.Wibracja imienia i nazwiska.
Każdy z nas posiada indywidualną Wibrację Imienia i Nazwiska, lecz w przeciwieństwie do Wibracji Urodzenia może się ona zmieniać. W dodatku mówią o nas najwięcej uwzględniając wewnętrzne potrzeby oraz to jak postrzegają nas inni.Dlatego na początek proponuję tę charakterystykę.
Pierwszą czynnością jest napisanie na kartce pełnego imienia (imion) i nazwiska. Następnie znając alfabet numerologiczny możemy zająć się opisem:
- Wibracji Życia Wewnętrznego - wszystkie cyfry odpowiadające samogłoskom należy zapisać nad imieniem i nazwiskiem, dodać je do siebie w tej samej linii i sprowadzić do jednej cyfry.
- Wibracji Ekspresji Zewnętrznej -wszystkie cyfry odpowiadające spółgłoskom należy zapisać pod imieniem i nazwiskiem, podobnie jak w powyższym przykładzie dodać je do siebie w tej samej linii i sprowadzić do jednej cyfry.
- Celów życiowych - należy połączyć końcowy rezultat obu powyższych wibracji
(dodać cyfry) w wyniku czego otrzymamy liczbę odpowiadającą naszym celom życiowym.
3.Wibracja podpisu.
Należy napisać swój podpis (tzw. pseudo) na kartce i podstawić za każda literę odpowiednia cyfrę, po sumowaniu wyjdzie nam wynik w postaci 1 cyfry.
4. Wibracja Temperamentu (Uzdolnień)
Określa zdolności i skłonności najsilniej zaznaczonych u danej osoby.Liczby z wibracji Indywidualności dzielimy w następujący sposób:
Liczby mentalne: 1, 7, 8, 9
Liczby emocjonalne: 2, 3, 6, 9
Liczby intuicyjne: 2, 7, 9
Liczby fizyczne: 4, 5, 8
Liczby artystyczne: 3, 6, 9
Liczby naukowe: 1, 4, 5, 7, 8, 9
Liczby handlowe: 2, 4, 8
PRZYKŁAD:
A=1
N=5
N=5
A=1
N=5
O=6
W=5
A=1
K=2
Cyfra 1 = 3
Cyfra 2 = 1
Cyfra 3 = 0
Cyfra 4 = 0
Cyfra 5 = 4
Cyfra 6 = 1
Cyfra 7 = 0
Cyfra 8 = 0
Cyfra 9 = 0
Liczby mentalne: 1, 7, 8, 9 = 3+0+0+0=3
Liczby emocjonalne: 2, 3, 6, 9 = 1+0+1+0=2
Liczby intuicyjne: 2, 7, 9 = 2+0+0=2
Liczby fizyczne: 4, 5, 8 = 0+4+0=4
Liczby artystyczne: 3, 6, 9 = 0+1+0=1
Liczby naukowe: 1, 4, 5, 7, 8, 9 = 3+0+4+0+0+0=7
Liczby handlowe: 2, 4, 8 = 1+0+0=1
Klasa 1. - Rozdział 8. Pitagoras.
Urodził się on na wyspie w 572 roku p.n.e. i pozostał na niej do 40 roku swojego życia. W tym wieku wyruszył z Jonii w podróż podczas której niewątpliwie nabył wiele nowych doświadczeń. Po pewnym czasie postanowił wykorzystać i przekazać je w Krotonie w Grecji zakładając związek pitagorejski. Ten właśnie moment można uznać za początek kariery Pitagorasa, a być może kariery jego uczniów.
Sam osławiony filozof i matematyk z Samos nie pozostawił po sobie żadnych pism ani innego typu śladów świadczących o jego geniuszu. Jedyną, aczkolwiek najpotężniejszą pozostałością po nim stała się organizacja pitagorejczyków. Odzwierciedlić relacje pomiędzy mistrzem a jego uczniami jest dziś stosunkowo trudno. Uważa się, że to uczniowie udowodnili twierdzenie Pitagorasa i dokonali odkryć w dziedzinie geometrii natomiast mistrz wniósł wkład w strefę religijno-filozoficzną. Przypisywanie pionierowi organizacji przez członków wszystkich jej dokonań miało mieć podłoże symboliczne. Chcieli mieć swój autorytet, wielkiego mędrca, który prowadzić ich miał ku poznaniu nieznanego.. Szkoła przetrwała swojego założyciela na ponad 100 lat.
Związek pitagorejski miał przede wszystkim charakter etyczno-religijny, pomimo tego,że brał udział w walkach politycznych w Grecji. Podstawami wierzeń tego związku były:
- Istnienie duszy i ciała jako odrębnych części człowieka(Grecy wyobrażali sobie duszę podobną do ciała).
- Możliwość wejścia duszy w ciało (niezależnie od jego formy, nawet zwierzęcia).
- Wyższość duszy nad ciałem.
- Ciało jako więzienie duszy.
- Istnienie duszy w ciele jest karą za popełnione winy (ale można było je odkupić i wyzwolić duszę).
- Celem życia jest wyzwolenie duszy.
- Możliwość wyzwolenia duszy poprzez praktyki religijne (misteria).
Podstawą przyjęcia do związku pitagorejskiego był pięcioletni okres próbny. Charakterystyczne było to, że nie istniały w tym wymogi co do płci, rekrutować mogli się mężczyźni jak i kobiety. W pięć lat przed przystąpieniem do związku należało zachować wstrzemięźliwość, posłuszeństwo wobec przełożonych, złożyć śluby milczenia, a także zgodzić się na uznanie wspólnoty dóbr członków organizacji (każdy kto wstąpił, automatycznie oddawał swe dobra do użytku wspólnego, ale jednocześnie mógł korzystać z środków reszty, co było dobrym ). Przede wszystkim kandydat sposobem na podniesienie się Np. z rangi żebraka miał się zobowiązać, poza uczestnictwie w misteriach,
do poświęcenia się zgłębiania wiedzy i prowadzenia pracy naukowej. To wszystko miało być sposobem na oczyszczenie duszy. Po śmierci Pitagorasa związek podzielił się na dwie grupy. Byli to ci, którzy wybrali drogę etyczno-religijną, tzw. Akuzmatycy oraz ci, którzy poświęcili się nauce, odrzucając sławę i chęć wyróżnienia się, czyli tzw. Matematycy. Osiągnięcia naukowe przypisuje się właśnie tej drugiej grupie.
Należą do nich:
- stworzenie teorii równoległych,
- twierdzenie o sumie kątów w trójkącie, w czworokącie i wieloboku,
- odkrycie liczb niewymiernych.
